Naar de inhoud

Deze pagina is automatisch vertaald door eTranslation, de machinevertaaldienst van de Europese Commissie, zonder menselijke controle. Bij twijfel geldt de Portugese originele versie. Bekijk het Portugese origineel

Terug naar Restorative Justice

Slachtoffer-inbreukmakende bemiddeling

Het meest gebruikte model van herstelrecht, gericht op het ontmoeten van de actoren en het actief herstellen van de schade door middel van dialoog.

Wat is het?

Slachtoffer-inbreukmakende bemiddeling is het meest gebruikte model in herstelrecht. In een bemiddelingsprocedure heeft het slachtoffer de mogelijkheid de dader te ontmoeten in aanwezigheid van een onpartijdige derde – the mediator.

Beide sprekers uiten hun mening en gevoelens over de misdaad: het slachtoffer heeft de mogelijkheid om de dader te confronteren met de gevolgen van zijn of haar daad, en de dader heeft de mogelijkheid om de verantwoordelijkheid voor zijn of haar gedrag op zich te nemen en de veroorzaakte schade te begrijpen.

Deelname aan een bemiddelingsproces is strikt vrijwillig. De rol van de bemiddelaar is niet om een overeenkomst op te leggen, maar om interactie te bevorderen, zodat elk een actieve rol speelt bij de constructie van een oplossing (herstelplan) die door beide als eerlijk wordt beschouwd.

Hoe is het allemaal begonnen?

In mei 1974 biechtten twee jonge mannen in Elmira (Canada) tientallen misdaden van schade en diefstal op. De sociale re-integratietechnicus stelde voor om de slachtoffers te ontmoeten om de impact van hun acties te begrijpen.

De beslissing van de rechtbank was de opschorting van de procedure op voorwaarde van schadevergoeding. Drie maanden later overhandigden de jonge mannen de waarde van de schade aan elk slachtoffer. Deze succesvolle ervaring leidde tot de oprichting in Canada van het eerste slachtoffer-dader bemiddelingsprogramma. In de VS ontstond slachtoffer-inbreukmakende bemiddeling voor het eerst in 1978 in de staat Indiana en kwam kort daarna in Europa aan.

De fasen van mediation

De typische opzet van een bemiddelingsproces omvat vier belangrijke stappen om de veiligheid en doeltreffendheid van de procedure te waarborgen:

  1. Routering

    De instantie voor de selectie van zaken stuurt de situatie door naar de bemiddelingsdiensten.

  2. Voorbemiddeling

    De bemiddelaar neemt afzonderlijk contact op met de actoren om de bereidheid te bevestigen en het proces voor te bereiden zonder secundaire victimisatie.

  3. Bemiddelingssessie

    De interveniënten ontmoeten elkaar, presenteren hun versie, uiten hun gevoelens en proberen overeenstemming te bereiken over de handelingen die nodig zijn om de schade te vergoeden.

  4. Toezicht

    Als er een overeenkomst is, wordt de naleving gecontroleerd. Zonder akkoord wordt de autoriteit die de zaak heeft doorverwezen op de hoogte gebracht van de uitkomst.

Directe bemiddeling vs Indirecte bemiddeling: Hoewel directe bemiddeling ("face-to-face") de meest traditionele is, wordt indirecte bemiddeling veel gebruikt wanneer belanghebbenden willen deelnemen, maar geen directe vergadering willen, door communicatie uit te wisselen via de bemiddelaar.

Strafrechtelijke bemiddeling in Portugal

A Lei n.º 21/2007 (12 juli) heeft het strafrechtelijke bemiddelingsregime in het Portugese rechtsstelsel gecreëerd. Het openbaar ministerie kan op elk moment tijdens het onderzoek de zaak voor bemiddeling verwijzen indien het van oordeel is dat dit voldoende voldoet aan de vereisten van preventie (met instemming van de verdachte en het slachtoffer).

Voor het bemiddelingsproces is er geen plaats voor de betaling van kosten, en de inhoud van de sessies is strikt vertrouwelijk en kan niet worden gewaardeerd als bewijs in strafprocedures.

  • Gedekte misdrijven

    • Misdrijven tegen personen of goederen
    • Semi-publieke of particuliere misdrijven
    • Strafbaar met een gevangenisstraf van 5 jaar of minder of een boete
  • Uitzonderingen (niet van toepassing)

    • Als het slachtoffer jonger is dan 16 jaar
    • Wanneer de verdachte een rechtspersoon is
    • Misdaden tegen vrijheid en seksuele zelfbeschikking
  • Met instemming

    Het ondertekenen van de overeenkomst komt neer op het laten vallen van de klacht door het slachtoffer. Indien de overeenkomst niet binnen de gestelde termijn wordt nagekomen, kan de klacht binnen een maand worden verlengd (heropening van het onderzoek).

  • Geen akkoord

    Indien geen overeenstemming wordt bereikt of indien de procedure langer duurt dan de voorgeschreven drie (verlengbare) maanden, wordt het openbaar ministerie daarvan in kennis gesteld en wordt de normale strafprocedure voortgezet.

Terug naar Restorative Justice